ในยุคที่เทคโนโลยีไปไว เครื่องมือแบบไหนที่ควรใช้ในองค์กร 

“เดินตรวจไลน์ผลิต พนักงานก็ทำงานกันมือเป็นระวิง เครื่องจักรก็เดินเครื่องเต็มกำลัง แต่ทำไมยอดสินค้าสำเร็จรูป (Finished Goods) ถึงได้ออกมาน้อยนิดจนส่งลูกค้าไม่ทัน?” ภาพลวงตาที่อันตรายที่สุดในโรงงานอุตสาหกรรม คือการที่ทุกแผนกดูยุ่งเหยิงตลอดเวลาครับ ผู้บริหารหลายคนหลงดีใจว่าโรงงานกำลังใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า แต่ในความเป็นจริง หากคุณเดินไปสังเกตตามจุดต่างๆ คุณอาจจะพบกับ “ชิ้นงานกึ่งสำเร็จรูป” (Work in Process หรือ WIP) จำนวนมหาศาล ที่ถูกผลิตเสร็จจากเครื่องจักรเครื่องแรก…

“ฝ่ายออกแบบเปลี่ยนสเปกน็อตตัวใหม่ไปตั้งแต่เดือนที่แล้ว ทำไมหน้างานยังเบิกน็อตตัวเก่ามาประกอบอยู่อีก!?” หากโรงงานของคุณมีการผลิตสินค้าที่ต้องปรับปรุงรูปแบบบ่อยๆ หรือมีการปรับเปลี่ยนชิ้นส่วนวัตถุดิบเพื่อลดต้นทุน คุณน่าจะคุ้นเคยกับความวุ่นวายนี้ดีครับ ปัญหาการสื่อสารที่ผิดพลาดระหว่าง “ฝ่ายวิศวกรรม/พัฒนาผลิตภัณฑ์ (R&D)” กับ “ฝ่ายผลิตหน้าเครื่องจักร” ถือเป็นหลุมพรางขนาดใหญ่ที่ทำให้โรงงานสูญเสียทั้งเงินและเวลา ต้นตอของปัญหานี้ไม่ได้อยู่ที่พนักงานทำงานไม่เก่ง แต่อยู่ที่การจัดการ สูตรการผลิต หรือ Bill of Materials (BOM) ที่ไม่มีประสิทธิภาพ เมื่อใช้ระบบแมนนวลหรือการเดินส่งเอกสารกระดาษ การควบคุมเวอร์ชัน…

“ลูกค้าร้องเรียนว่าสินค้าล็อตล่าสุดไม่ได้มาตรฐาน!” นี่คือประโยคฉุกเฉินที่ไม่มีผู้บริหารโรงงานคนไหนอยากได้ยิน แต่ในโลกของการผลิตอุตสาหกรรม ความผิดพลาดจากวัตถุดิบหรือกระบวนการผลิตเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ สิ่งที่แยก “โรงงานมืออาชีพ” ออกจากโรงงานทั่วไป ไม่ใช่การรับประกันว่าจะไม่มีของเสียหลุดไปเลย แต่คือ “ความเร็วและความแม่นยำในการหาต้นตอของปัญหา” เมื่อเกิดวิกฤตต่างหาก หากโรงงานของคุณยังใช้การจดบันทึกด้วยระบบเอกสารกระดาษ หรือแฟ้มข้อมูลแบบแมนนวล เมื่อลูกค้าตีกลับสินค้า คุณอาจต้องใช้เวลาหลายวันในการรื้อค้นเอกสารใบรับของ ใบเบิกวัตถุดิบ และใบสั่งผลิต เพื่อหาว่าสินค้าชิ้นนั้นผลิตวันไหน และใช้วัตถุดิบจากซัพพลายเออร์รายใด ซึ่งความล่าช้านี้อาจลุกลามไปสู่การสูญเสียความเชื่อมั่นจากลูกค้ารายใหญ่ได้ ความเสี่ยงเมื่อโรงงานขาดระบบ “การตรวจสอบย้อนกลับ” ที่ดี การไม่มีระบบเชื่อมโยงข้อมูลรหัสล็อต…

“ทำไมแพลนเนอร์จัดตารางมาให้ผลิต 1,000 ชิ้นต่อวัน ทั้งที่เครื่องจักรตัวนี้ปั๊มได้เต็มที่แค่ 800 ชิ้น!?” หากคุณเดินเข้าไปในสายการผลิตแล้วได้ยินเสียงบ่นทำนองนี้จากหัวหน้าช่าง นั่นคือสัญญาณเตือนว่าโรงงานของคุณกำลังติดกับดักที่เรียกว่า “ตารางผลิตแบบโลกสวย” ครับ โรงงานหลายแห่งในปัจจุบันยังคงใช้การวางแผนแบบแมนนวล หรือใช้โปรแกรมตารางคำนวณพื้นฐานในการวางแผนการผลิต (Production Scheduling) ซึ่งข้อเสียเปรียบที่ใหญ่ที่สุดของการใช้ระบบจัดการทั่วไป คือการคำนวณบนสมมติฐานแบบ Infinite Capacity (กำลังการผลิตแบบไร้ขีดจำกัด) นั่นคือการใส่คิวออเดอร์เข้าไปในตารางตามวันที่ลูกค้าต้องการ โดยไม่ได้สนใจว่าในความเป็นจริง เครื่องจักรและคนงานมีขีดจำกัดอย่างไรบ้าง ทำไมตารางผลิตแบบแมนนวล…

หัวข้อบรรยาย : Step 3 – Implementation & Operation “ลงมือทำจริง: บทเรียนจากโรงงานที่ทำจริง การปรับเปลี่ยนองค์กร และการติดตั้งระบบ”Topic 1 : Success Blueprint: เจาะลึกกลยุทธ์การวางระบบให้ใช้งานได้จริง และแนวทางการแก้ปัญหาหน้างานแบบมืออาชีพวันและเวลา: วันที่ 17…

ในการบริหารจัดการธุรกิจยุคดิจิทัล “ข้อมูล” คือทรัพยากรที่มีค่าที่สุด แต่สิ่งที่น่ากังวลสำหรับผู้บริหารหลายองค์กร ไม่ใช่การไม่มีข้อมูล แต่คือการมี “แดนบอด” (Blind Spots) หรือพื้นที่สีเทาในกระบวนการทำงานที่มองไม่เห็น ตรวจสอบไม่ได้ และหาผู้รับผิดชอบไม่เจอ เมื่อกระบวนการจัดซื้อ การเบิกจ่ายวัตถุดิบ หรือการอนุมัติเอกสารยังคงพึ่งพากระดาษ การแชทสั่งงาน หรือไฟล์สเปรดชีต (Spreadsheet) ที่ใครก็สามารถเข้าไปแก้ไขตัวเลขได้โดยทิ้งร่องรอยไว้ องค์กรย่อมมีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดต้นทุนแฝง ความผิดพลาด…