ในยุคที่เทคโนโลยีไปไว เครื่องมือแบบไหนที่ควรใช้ในองค์กร 

“ฝ่าย QC ตีกลับชิ้นงาน 500 ชิ้นเพราะประกอบผิดสเปก! แทนที่จะได้แพ็กของส่งลูกค้า ฝ่ายผลิตกลับต้องนำสินค้าทั้งหมดมา ‘รื้อและทำใหม่ (Rework)’ สิ่งที่ตามมาคือสายการผลิตคิวต่อไปต้องหยุดชะงัก พนักงานต้องทำโอทีเพื่อแก้งาน และวัตถุดิบในคลังถูกดึงมาใช้ซ่อมแซมโดยไม่มีการจดบันทึก…” หากเหตุการณ์นี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในโรงงานของคุณ คุณกำลังเผชิญกับหลุมดำที่เรียกว่า ต้นทุนแห่งความไม่ได้คุณภาพ (Cost of Poor Quality – COPQ)…

“ส่งชิ้นส่วนเหล็กไปให้โรงงานข้างนอกชุบกันสนิม 1,000 ชิ้น แต่พอถึงวันนัดส่งของกลับมา ดันนับได้แค่ 950 ชิ้น… พอโทรไปถามโรงงานซับคอนแทรค (Subcontractor) ก็ได้คำตอบว่า ‘อ๋อ มันชำรุดตอนชุบไป 50 ชิ้นน่ะพี่’ คำถามที่ผู้บริหารต้องกลับมานั่งกุมขมับคือ… แล้วต้นทุนเหล็ก 50 ชิ้นที่พังไป ใครจะเป็นคนจ่าย? แล้วของที่ส่งกลับมาไม่ครบ…

“เดินเข้าโรงงานทีไร แทบไม่มีทางเดินเพราะมี ‘งานที่ทำค้างไว้ (WIP)’ กองสุมอยู่หน้าเครื่องจักรแต่ละสถานีเต็มไปหมด… ของที่ลูกค้ารอส่งกลับผลิตไม่เสร็จ แต่ของที่ยังไม่รีบส่งดันไปกองรอคิวทำสีอยู่เป็นพันชิ้น!” หากภาพนี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นประจำในสายการผลิตของคุณ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่พนักงานขี้เกียจ หรือเครื่องจักรทำงานช้า แต่อยู่ที่กระบวนการวางแผนเส้นทางการผลิต (Routing) ที่ขาดการเชื่อมโยง ทำให้เกิดภาวะ “คอขวด (Bottleneck)” ที่สูบสภาพคล่องทางการเงินของบริษัทไปจมอยู่กับกองสินค้ากึ่งสำเร็จรูป หรือ Work-in-Process (WIP) วิกฤตเมื่อเงินสดถูกแช่แข็งในกอง WIP การปล่อยให้แต่ละสถานีการผลิตทำงานตามใจชอบโดยไม่มีระบบควบคุมจังหวะ…

“สั่งโรงงานชำแหละไก่ 1,000 กิโลกรัมเพื่อเอา ‘เนื้ออก’ แต่กระบวนการดันผลิต ‘ปีกไก่ เครื่องใน และโครงกระดูก’ ออกมาด้วย… คำถามที่ทำให้ฝ่ายบัญชีและฝ่ายผลิตต้องทะเลาะกันทุกเดือนคือ… เราจะหั่นแบ่งค่าต้นทุนไก่ทั้งตัว ให้กับชิ้นส่วนแต่ละชิ้นยังไง? และถ้าเราเอาโครงกระดูกไปขาย สตางค์ที่ได้มาจะถูกบันทึกในบัญชีแบบไหน?” หากโรงงานของคุณอยู่ในกลุ่มอุตสาหกรรมแปรรูป (Process Manufacturing) เช่น โรงงานชำแหละเนื้อสัตว์, สกัดน้ำมันพืช, เคมีภัณฑ์,…

“สิ้นเดือนสรุปยอด HR แจ้งว่าเดือนนี้โรงงานจ่ายค่าล่วงเวลา (OT) ให้ฝ่ายผลิตพุ่งทะลุเป้า! แต่พอผู้บริหารหันไปดูรายงานยอดสินค้าสำเร็จรูปเข้าคลัง… อ้าว! ทำไมยอดผลิตถึงได้เท่าๆ กับเดือนก่อน? คำถามที่ตามมาคือ… แล้วชั่วโมงทำงานที่เราจ่ายเงินไป มันหายไปไหนหมด!?” หากเหตุการณ์นี้ดูคุ้นเคยในโรงงานของคุณ แสดงว่าองค์กรกำลังเผชิญกับปัญหา “ต้นทุนค่าแรงแฝง (Hidden Labor Cost)” ครับ ในอุตสาหกรรมการผลิตที่เน้นการใช้คน (Labor-Intensive)…

“ออเดอร์ล็อตใหญ่กำลังเร่งผลิตให้ทันส่งขึ้นเรือพรุ่งนี้เช้า แต่จู่ๆ เครื่องจักรหลักที่เป็นหัวใจของสายพานก็ส่งเสียงดังสนั่นแล้วหยุดทำงานไปดื้อๆ!… ฝ่ายผลิตโวยวาย ฝ่ายช่างวิ่งหน้าตั้งไปรื้อเครื่อง แต่กลับพบว่า ‘อะไหล่ตัวที่พัง ดันไม่มีในสต็อก!’ สุดท้ายสายพานต้องหยุดชะงักไป 3 วันเต็ม” หากสถานการณ์นี้คือ “ภาพจำ” ที่เกิดขึ้นซ้ำซากในโรงงานของคุณ แสดงว่าองค์กรกำลังติดกับดักของการบริหารงานซ่อมบำรุงแบบ “เสียเมื่อไหร่ค่อยซ่อม (Run-to-Failure หรือ Breakdown Maintenance)” ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่แพงที่สุดและสร้างความเสียหายให้กับผลกำไรของอุตสาหกรรมการผลิตมากที่สุดครับ บ่อยครั้งที่ฝ่ายผลิตมักจะมองว่าการหยุดเครื่องจักรเพื่อทำความสะอาดหรือเปลี่ยนน้ำมันเครื่องตามรอบ…